W 1794 roku francuski rewolucjonista Maximilien Robespierre po raz pierwszy w historii uzasadniał „terror państwowy”, twierdząc, że drogą do cnoty jest przemoc polityczna. Film łączy dramat, materiały archiwalne i wywiady dokumentalne, by przyjrzeć się rocznym rządom Robespierre’a w Komitecie Ocalenia Publicznego — potężnej machinie państwowej, stanowiącej centrum rewolucyjnej Francji. O dziedzictwo Robespierre’a spierają się Slavoj Zizek, który uważa, że terror stosowany w imię cnoty można usprawiedliwić, oraz Simon Schama, zdaniem którego droga wytyczona przez Robespierre’a prowadziła prosto do Gułagu i obozów koncentracyjnych XX wieku. Dramat oparty na oryginalnych źródłach przedstawia walkę o życie i władzę w Komitecie w „Roku Drugim” nowej Republiki.