Pod koniec lat 80. dwoje twórców filmów dokumentalnych odnalazło sześciu Niemców, wszystkich po sześćdziesiątce lub siedemdziesiątce, którzy byli żołnierzami podczas niemieckiej inwazji na ZSRR w 1942 roku. Każdy z nich zabrał na front kamerę 8 mm i wciąż miał nakręcony nią film. „Mein Kreig” przeplata wywiady z tymi starszymi mężczyznami, którzy obecnie przepraszają, filozofują lub niezłomnie bronią swojego udziału w wojnie, z nagranymi przez nich materiałami. Film ma układ chronologiczny: szkolenie podstawowe, podróż pociągiem na Wschód, widoki z dachów na zniszczoną wojną Warszawę, chłopi na Białorusi, zestrzelenie rosyjskiego samolotu salwami z karabinów, zima, urlop nad Morzem Czarnym, błoto, nieprzejezdne drogi, śmierć, zniszczenie i odwrót. „Dom, to był front” — mówi jeden z nich.