Niemal jej nie znałem, bo w moim życiu zawsze była nieobecna. Zaginiona babcia, która od czasu do czasu pojawiała się na lotnisku i dzwoniła w dniu moich urodzin. Nie rozmawialiśmy zbyt wiele, ale czuliśmy się sobie bliscy — jak góra, o której istnieniu wiesz, choć nie musisz na nią wchodzić. Potem i ja wyjechałem z kraju, ale do innego miejsca, i nigdy nie zapytałem jej, jak ani dlaczego wyemigrowała. W wieku dziewięćdziesięciu jeden lat przyjmuje mnie w miasteczku w New Jersey. To historia naszego ostatniego spotkania.