„Człowiek, który nie zmienił historii”, był profesorem uniwersyteckim: Ranuccio Bianchi Bandinelli, cenionym włoskim znawcą sztuki rzymskiej i jednym z ojców założycieli nowoczesnej archeologii. Była to postać, z której reżim faszystowski mógł być dumny w latach 30., gdyby nie fakt, że profesor był zdecydowanym antyfaszystą. Wszystko osiągnęło punkt kulminacyjny podczas słynnej podróży Hitlera do Włoch w 1938 roku, kiedy Bandinelli został uprzejmie zaproszony, by towarzyszyć Mussoliniemu i Führerowi jako przewodnik i tłumacz w muzeach oraz na stanowiskach archeologicznych. Pojawił się dylemat: włożyć mundur i salutować dwóm znienawidzonym dyktatorom czy narazić na szwank dorobek całego życia, karierę, a nawet własne bezpieczeństwo? Gdy zaproszenie zmieniło się w bezwzględny rozkaz, którego Bandinelli nie mógł odmówić, nie miał już wyboru.