Ocean Hill Drive przygląda się rzadkiemu zjawisku, tak zwanemu „shadowflicker”, które występuje na przedmieściach Bostonu. Wskutek nieprawidłowego montażu turbiny wiatrowej efekt migotania, przywodzący na myśl strukturalistyczne kino eksperymentalne, pojawia się w dokumentalnych ujęciach krajobrazu i architektury nadmorskiego miasteczka w Massachusetts. Film skupia się na walorach wizualnych pulsujących cieni, które wdzierają się w podmiejską przestrzeń domową i zaburzają społeczną oraz psychologiczną równowagę lokalnej społeczności. Dokumentalnym obrazom towarzyszy głos kobiety z offu, oparty na wielu wywiadach, które spisano i połączono w jedną narrację. Film stopniowo odsłania fragmentaryczne wspomnienia z okresu, gdy zaczęło się migotanie. Przez cały film narasta atmosfera napięcia i nieuchwytnego lęku, a rzeczywiste źródło migoczących świateł pozostaje nieznane.