Ten krótkometrażowy film opowiada o antropofobii, lęku przed ludźmi. W 1901 roku młoda Catherine Starr, mieszkająca w małym angielskim nadmorskim miasteczku, kłóci się ze swoim narzeczonym. Mężczyzna wychodzi z jej domu, wyrusza na wojnę burską i umiera na malarię. Catherine obwinia się o jego śmierć i boi się, że inni również będą ją za nią obwiniać. Przez czterdzieści lat nie opuszcza domu. Zakupy są dostarczane pod jej dom, ale nikt nie widuje osoby, która je odbiera. Gdy we wrześniu 1941 roku naziści bombardują jej dom, Catherine jest zmuszona zmierzyć się ze światem zewnętrznym.