Świadek pana młodego w drodze na ślub na krótko zatrzymuje się przy drodze na odludziu. Słysząc stłumione jęki, zagląda pod samochód i znajduje tam ciężko rannego mężczyznę, który utknął w podwoziu. W panice, obawiając się spóźnienia na ślub, postanawia sam pomóc rannemu, zamiast wezwać pomoc. To ku wielkiemu nieszczęściu rannego i świadka pana młodego, ponieważ tego dnia wszechświat kieruje się mottem „natychmiastowa karma”.