Z przekonaniem, które zdawało się zapomniane, debiut Rodrigo Moreno del Valle’a przywraca puls młodych ludzi rzuconych w wir lata i beznadziejnych nocy w mieście, którego lokalne cechy zdają się rozmywać w kosmopolitycznym stylu życia zamożnych klas. Bohaterowie włóczą się po ulicach, chodzą do klubów lub na imprezy, mając niejasny cel: odwrócić uwagę od samotności, nudy lub niewypowiedzianego niepokoju, i spędzać czas tak, jak mijają dni w tym filmie, z których każdy wyznacza inny rozdział. Filmowiec odnajduje ton, który z zapałem wypala się na utartych ścieżkach życia młodych dyletantów. Wik ukazuje zarówno namiętność miłosnych spotkań, jak i ich przeciwieństwo: okrutną ciszę zmarnowanych godzin.