Przez pierwszy pełnometrażowy film Cecilia King przenika wiele opowieści: o rodzinie (jej siostrze, matce, ciotce, babci)… Jest też historia o Argentynce koreańskiego pochodzenia odwiedzającej Koreę. I kolejna — o Koreance, która jednocześnie zachowuje się jak ktoś z Buenos Aires. Jest tu rodzinna miłość, przyjaźń, małe i wielkie tragedie, emancypacja, złamane serce, kreatywność. Żaden z tych wątków nie sprawia, że czujemy się zagubieni; wszystkie składają się na mozaikę, którą widz układa sobie w głowie dzięki mocnemu, silnie emocjonalnemu rdzeniowi: życiu reżyserki, która w spontanicznym i pełnym czułości geście hojności dedykuje My Last Failure kolejno nauczycielowi z dzieciństwa, swoim przyjaciołom na całe życie i siostrze.