Przewijające się w tym egzystencjalnym dzienniku codziennego życia są odchodzenie i powroty nieżyjącego już undergroundowego filmowca Curta McDowella — a także ludzi i spraw, które wraz z nim pojawiały się i znikały. Podczas realizacji dziennika McDowell umierał na choroby związane z AIDS. „Ta praca wideo, będąca elegią dla McDowella, utrwala pełne żalu wspomnienia Kuchara o jego wieloletniej przyjaźni z młodym filmowcem. Ma jednak także dociekliwy urok, przewrotny humor i osobliwą szczerość, które lokują wizualne wypowiedzi Kuchara w ich własnej, surowej niszy”.