Odkąd matka go opuściła, pięcioletni Bejo często doświadczał dziwnych zdarzeń: małe dziewczynki pojawiały się i znikały na skraju lasu, wróżki tańczyły dla niego, a jego magiczny przyjaciel Rohman zawsze mu towarzyszył i go chronił, ale też zabierał część jego dobytku. Był też olbrzym Buto, który nieustannie zabiegał o jego przyjaźń. Te zdarzenia przez całe życie wypełniały pustkę w sercu Beja. Bejo nie potrafi już odróżnić rzeczywistości od świata baśni. Dorasta, nie rozstając się ze swoim wiecznym dzieciństwem.