Wczesny przykład realizmu społecznego, który osiągnął szczyt w „Udayer Pathey”, a jeszcze wyraźniej w „Chhinnamul”, „Doctor” miał stanowić surową krytykę praktyk, które zaczęto uznawać za uporczywe zło nękające społeczeństwo, a mianowicie przesądów, dogmatów religijnych i dyskryminacji kastowej. Taka interpretacja byłaby jednak zdecydowanie zbyt uproszczonym odczytaniem wielu wątków tematycznych składających się na narrację „Doctor”. Kwestie dyskryminacji kastowej, przemocy i hipokryzji wyższych kast zestawiono tu z konfliktami pokoleniowymi w relacji ojca i syna oraz z ideą coraz większej przepaści między pokoleniami, zwłaszcza w historycznym i społeczno-politycznym kontekście filmu.