Maskowe sztuki Indonezji mają tysiące lat. Powszechnie określa się je mianem wayang topeng (wayang: cień lub marionetka; topeng: maska). Uważa się, że wayang topeng wywodzi się z plemiennych obrzędów pogrzebowych, podczas których zamaskowani tancerze byli uznawani za interpretatorów bogów. W najniższych warstwach społeczeństwa jawajskiego można odnaleźć wyjątkową formę tych maskowych tradycji. Jej praktykujący są wykonawcami, ale nie są jedynie artystami rozrywkowymi. Ich celem nie jest po prostu zabawianie. Ich ambicją jest zdobycie szacunku, uznania i sukcesu. Wkroczyli na ścieżkę, o której wiedzą, że doprowadzi ich do wyższego stanu, do zaszczytnej i szlachetnej pozycji.