Sama opera: Nina, o sia La Pazza Per Amore to niezwykle smutna i wzruszająca historia, a jej wystawienie wydaje się bardzo trudne, jeśli śpiewaczka nie ma talentu aktorskiego. Dlatego podziwiamy Cecilię Bartoli za wspaniałą kreację obłąkanej Niny, która całkowicie straciła rozum. Nie mamy najmniejszych wątpliwości co do jej wspaniałego śpiewu, ale jej gra aktorska jest tak zadziwiająca, że oddaje prawdziwą sytuację dziewczyny, która popada w obłęd i traci rozum z powodu bolesnych wydarzeń w swoim życiu miłosnym. Wspierają ją pozostali śpiewacy, którzy dorównują jej i śpiewają równie doskonale i wspaniale jak diwa Cecilia Bartoli; szczególnie baryton Laszlo Polgar, którego głęboki, pełny głos świetnie pasuje do roli okrutnego ojca, targanego wyrzutami sumienia, który wraca, by zobaczyć córkę Ninę, oraz młody tenor Jonas Kauffmann o czystym, jasnym głosie. W rezultacie otrzymujemy operę wykonaną w zaskakująco piękny sposób.