Lata 30. XX wieku, faszystowskie Włochy. Pewien lekarz za swoje przekonania polityczne zostaje zesłany do opuszczonej wioski. Wydana również w Polsce biografia Carlo Leviego – lekarza, pisarza i malarza, mieszkańca Turynu zesłanego w roku 1935 przez faszystowski reżim do małej wioski w Lukanii - posłużyła jako materiał wyjściowy do napisania scenariusza. Erudyta Levi (Gian Maria Volontè), znajdując się na samym południu Włoch, poznaje mentalność miejscowych chłopów: ich zwyczaje, nędzę, w jakiej muszą żyć i ulega stopniowej fascynacji, odnajdując piękno w tej surowej egzystencji. Będąc początkowo kimś obcym, wkrótce zaczyna być traktowany jako swój. Choć ma zakaz wykonywania zawodu, chłopi dowiadziawszy się, że jest lekarzem, odwiedzają go, prosząc o pomoc i obdarzając zaufaniem i przyjaźnią. Role mieszkańców wioski z wyjątkiem gospodyni Leviego, Giulii (Irene Papas), grają autentyczni chłopi.