Chronologiczny przegląd twórczego życia Luchino Viscontiego (1906–1976). Film analizuje jego teatralność, rolę w ruchu neorealistycznym, wykorzystanie melodramatu oraz stosunek do dekadencji. Porusza również kwestie wpływu niezwykle zamożnego dzieciństwa, jego tekstów dla „Cinema”, poglądów politycznych, współpracy z Renoirem, uznania dla Thomasa Manna oraz głębokiej znajomości literatury i sztuk pięknych. Visconti nieustannie przechodzi między filmem a teatrem, wystawia sztuki w prowokacyjny sposób, współpracuje z Marią Callas w La Scali i kręci filmy w teatrach. Fragmenty jego filmów oraz wywiady z aktorami, członkami ekipy i krytykami dostarczają szczegółów do tego portretu twórczości.