Podczas gdy w styczniu 1915 roku w Europie szalała wojna, grupa francuskich osadników, nieświadoma zbliżającego się konfliktu, wiodła spokojne życie w Forcie Caulais, odległym punkcie handlowym w Afryce. Po początkowym wywołaniu niepokojów w małej społeczności, ogłoszenie konfliktu wywołało falę patriotyzmu i szybko ogłoszono powszechną mobilizację, by stawić czoła sąsiedniej placówce, zajmowanej przez kilku Niemców. Sztab generalny tworzyli kupcy z żonami, dwaj misjonarze, sierżant i młody geograf. Sama armia, po obu stronach, składała się wyłącznie z Afrykanów, przymusowo wcielonych do wojska. Pierwsza bitwa została przegrana. Wyciągnąwszy wnioski z tego doświadczenia, Francuzi zaakceptowali nowego przywódcę, który, choć nie poprowadził ich do zdecydowanego zwycięstwa, przywrócił im honor i godność poprzez dyscyplinę, równie skuteczną, co rygorystyczną.