Zimą 1945/46 roku nowy nauczyciel Hadubrant daje się podpuścić Olly, czternastoletniej córce swojej gospodyni, i kradnie dzika. Zwierzę wpadło w pułapkę Olly, ale ponieważ zwierzyna należy do Armii Radzieckiej, Hadubrant chce zrobić z niej dobry użytek: przeznaczyć ją na szkolne posiłki. Świnią interesują się jednak także inni mieszkańcy wsi. Wójt chce, by pomogła mu wykonać plan skupu mięsa, ksiądz chce wymienić ją na węgiel do ogrzania kościoła, policjant chce oddać ją prawowitemu właścicielowi, a niektórzy po prostu chcą ją zjeść. Świnia w tajemniczy sposób ciągle znika. Zaangażowanie Hadubranta w szczytny cel zostaje w końcu nagrodzone delegacją do miasta powiatowego, gdzie czekają na niego „wyższe obowiązki”.