Pewnej upalnej letniej nocy mieszkańcy węgierskiej kamienicy przeznaczonej do rozbiórki niespokojnie powracają do swoich nawiedzających ich przeszłości, stając w obliczu niepewnej przyszłości. W łagodnie obracającym się kalejdoskopie sennych obrazów, nostalgii podszytej żalem i drobiazgowo intymnych szczegółów zbliżająca się kula wyburzeniowa blednie wobec nagromadzonych doświadczeń, do których powraca każdy ze śniących. Przedwojenne uprzedzenia, okupujący kraj naziści i stalinowskie niedostatki pojawiają się i przemijają, gdy spojrzenie każdego lokatora wstecz odsłania chwile bolesnej zmysłowości, zaraźliwej żywiołowości i katastrofalnej straty.