Getto nr 1 to Chanov. Chanov to getto romski. Jest synonimem bezradności, bezsilności, mieszanki hipokryzji i dobrych intencji w próbach rozwiązania tak zwanej kwestii romskiej. Chanov, nasz koszmar, nasze wyrzuty sumienia, nasze poczucie winy. Ale także ciasnota umysłowa, agresja, beznadzieja. Jeśli ktoś mówi, że mieszka w Chanovie, automatycznie trafia na sam dół drabiny społecznej. To niezmywalne piętno. Chanov to prawdziwe ognisko zapalne – miejsce o ponadprzeciętnej przestępczości, 95-procentowym bezrobociu i niemal 80 milionach dolarów długu z tytułu nieopłaconego czynszu. Obrazy, które ukazuje Chanov, mówią same za siebie. W filmie nie chcę nikogo oskarżać (szczerze mówiąc, nie wiem kogo) ani proponować oświeconych rozwiązań (wątpię, by jakiekolwiek istniały). Celem dokumentu jest zajrzeć za niewidzialną, lecz boleśnie namacalną granicę w sercu Europy bez granic i pozwolić innym zajrzeć za nią.