Brynhildur jest podekscytowana — dwunastolatka ma dużą szansę zaśpiewać solo w chórze podczas klasowego koncertu bożonarodzeniowego. Gdyby tylko nie Silja, która uprzykrza Brynhildur życie, dokuczając jej. A Brynhildur nie zrobiła nic, czym mogłaby ją sprowokować. Dopiero gdy zbiera się na odwagę i rozmawia o tym z ojcem, zaczyna rozumieć, co kryje się za zachowaniem Silji. Za namową ojca Brynhildur zaprasza całą klasę na swoje przyjęcie urodzinowe. Uważa, że może w ten sposób zyskać sympatię Silji i się z nią zaprzyjaźnić. Plan jednak zdaje się nie wypalać — Silja organizuje konkurencyjne przyjęcie!