Każdego letniego wieczoru w niektórych małych miasteczkach mieszkańcy i wczasowicze gromadzą się na miejskich placach, by obejrzeć plenerowy pokaz filmu na taśmie 35 mm. Za tym wydarzeniem stoją ludzie, którzy niestrudzenie pracują, być może w ostatnich dniach swojej działalności, gdyż tradycyjny format fotochemiczny ustępuje miejsca kinu cyfrowemu. Ten dokument opowiada o letniej podróży przedsiębiorcy prowadzącego kino plenerowe, który mierzy się z wymuszoną restrukturyzacją narzuconą dystrybucji filmów przez epokę cyfrową. Jak wyjaśnia reżyser: „Chciałem opowiedzieć historię jednej z osób, które wywarły na mnie największe wrażenie w całej mojej karierze zawodowej — Miguela Ángela Rodrígueza, z którym od wielu lat pracuję przy letnich pokazach plenerowych. To idealny bohater, by ukazać przejście od taśmy filmowej do projekcji cyfrowych”.