Berlin, stary budynek mieszkalny między linią S-Bahn a ulicą. Mieszka w nim siedemnaście osób. Stary fotograf Kempinski, spowity wspomnieniami. Hannelore, marząca o dalekich krajach, która tymczasowo dzieli mieszkanie ze swoją zakochaną siostrzenicą. Bona, który od czasu do czasu pije piwo ze współlokatorem i uczy francuskiego w kuchni. Dwie nastoletnie siostry i ich świeżo zakochana mama. Średniowieczna para dozorców oraz młoda para, której córka Paula woli siedzieć na klatce schodowej, niż iść do szkoły. Na pierwszy rzut oka nie łączy ich nic poza adresem zamieszkania. Film opowiada o codziennym życiu zwykłych ludzi, posługując się mikroskopijnie dokładnym, realistycznym językiem wizualnym i zmieniającymi się perspektywami.