Od dzieciństwa Nadia czuła się odpowiedzialna za swoją chorą psychicznie i niedawno bezdomną matkę, Irene. Na pewien czas Nadia zerwała z Irene wszelkie kontakty i próbowała żyć własnym życiem, aż Irene nagle pojawiła się pijana na ślubie swojego syna, Mickey’ego. Nadia ponownie pogrąża się w grzęzawisku miłości i nienawiści, odpowiedzialności, poczucia winy i wstydu. Zbiera siły, by znaleźć matce dom, a jednocześnie ukrywa przed swoim partnerem, Ianem, że pijana kobieta na ślubie jej brata była jej matką. Ale nikt nie jest w stanie stłamsić Irene, a tym bardziej jej córki.