María należy do wyższej burżuazji i zawsze miała w życiu wszystko, nawet błyskotliwego, wykształconego męża — krótko mówiąc, intelektualistę, którym można się było chlubić. Alejandro natomiast dzień po dniu piął się w górę, dorastał wraz ze swoją pracą, wierząc w siebie — jest ekonomistą — i z całych sił walczył o osiągnięcie wyższego statusu społecznego, co mu się udało. Jest wykładowcą uniwersyteckim, dyrektorem w wielkiej firmie, a wreszcie właścicielem pięknej willi na przedmieściach. Mimo to znajduje się w krytycznym wieku, w okresie podsumowywania przeszłości i usprawiedliwiania samego siebie. Prawda jest taka, że pomimo materialnego triumfu nie jest szczęśliwy, nie widzi powodu, by uczestniczyć w życiu społecznym, nic go nie satysfakcjonuje. Jednym słowem, jest o krok od wewnętrznej porażki. W tej sytuacji odkrywa z kolei, że María zarzuca mu, iż poświęcił więcej czasu na odniesienie sukcesu niż na kochanie jej.