Prolog nadaje ton akcji: Thespis, Momus i Thalie zapowiadają temat sztuki. To komedia wyśmiewająca ludzką głupotę... i opowieść o pułapce zastawionej przez Jupitera, by wyleczyć Junon z zazdrości. Na czym polega pułapka? Na wmówieniu nimfie wodnej Platée, że Jupiter jest w niej zakochany. Mercure oficjalnie oznajmia Platée, że Jupiter ją kocha. Gdy bóg ukazuje się przed nią — najpierw jako osioł, potem jako sowa — nimfa wzywa ptaki z mokradeł, ale te płoszą Jupitera. Na szczęście szybko wraca i wyznaje Platée miłość. Chce nawet ją poślubić. La Folie śpiewa dla narzeczonej w trakcie zupełnie chaotycznej sceny. Gdy jednak para szykuje się do ślubu, przybywa Junon. Rozwścieczona kładzie kres farsie i wznosi się z Jupiterem do niebios. Upokorzona Platée rozumie, że ją oszukano. Odpływa na mokradła, podczas gdy chór śpiewa na jej cześć ironiczną pieśń.