Nana i jej współpracownicy uświadamiają sobie, że ciągłe spędzanie weekendów w pracy i nadgodziny nie są w porządku. Postanawiają zrobić coś przyjemnego zamiast pracować po godzinach i zaczynają robić na drutach. Rozpruwają znoszoną koszulę, by wykorzystać ją jako włóczkę, i nadają miastu kolory. Planują „terroryzować miasto” nocą, gdy wszyscy śpią, ale nie jest to takie proste. Nana zastanawia się, jak wprowadzić zmiany w ich życiu, i myśli o utworzeniu społecznej rady pracowniczej.