„Żaden film nie może ośmieszać żadnej wiary religijnej...” Tak rozpoczynał się Artykuł VIII Kodeksu Produkcji Hollywood, zbiór wytycznych etycznych, który przez czterdzieści lat pomagał przemysłowi filmowemu tworzyć wiele najwybitniejszych i najbardziej przyjaznych rodzinie filmów w historii. Wtedy jednak było wtedy, a teraz jest teraz. Czcigodny „historyczny” film po cichu wykorzystuje każdą okazję, by kłamać i wypaczać fakty, przedstawiając chrześcijan jako zacofanych, głupich hipokrytów. Aktorka skwapliwie przyjmuje rolę nienawidzącą Chrystusa, mówiąc: „Jestem ateistką, więc była to dla mnie radość”. Jeden z najbardziej szanowanych reżyserów Hollywood kręci misterium pasyjne napisane przez ucznia Friedrich Nietzsche, ojca ruchu „Bóg umarł”. Nic dziwnego, że Jezus w tym filmie pomaga krzyżować ludzi, a później wyznaje, że szatan jest w nim. Właściciel imperium medialnego stwierdza, że „chrześcijaństwo jest religią dla przegranych”.