Nie tak dawno w tej okolicy mieszkał chłopiec Makarka. Pewnego dnia, po wyjeździe babci do miasta, Makarka posprzątał i zaczął łamać drzewa, strzelać do gniazd z pisklętami i wycinać swoje imię na pniu drzewa. Stary dąb zwrócił mu uwagę: „Czy tak można?”. Na to zuchwały Makarka odparł, że nic strasznego się nie dzieje. Wtedy rozgniewane drzewa i ptaki postanowiły dać niesfornemu chłopcu nauczkę. Zaczęło się coś takiego, że łobuz niechętnie musiał się zastanowić i poprosić o przebaczenie.