Jim Dixon uważa się za wyjątkowego pechowca. Na uniwersytecie musi spełniać polecenia roztargnionego i nudnego profesora Welcha, jeśli chce mieć jakąkolwiek szansę na utrzymanie posady. Co gorsza, wikła się w relację z niezajmującą, lecz neurotyczną Margaret Peel, przyjaciółką profesora. Ogólnie rzecz biorąc, pub to jedyne przyjazne miejsce. Jego udrękę dopełnia pojawienie się Bertranda, syna profesora, podczas koszmarnego weekendowego zjazdu klanu Welchów. Nie tyle dlatego, że Bertrand jest głośny i prostacki — bo taki jest — lecz dlatego, że towarzyszy mu Christine Callaghan, kobieta zachwycająca i nieosiągalna, o jakiej Jim może tylko marzyć.