Dolores Huerta przełamuje konwenanse dotyczące płci lat 50., zakładając wraz z innym działaczem, Cesar Chavez, pierwszy w kraju związek zawodowy pracowników rolnych. To, co zaczyna się jako walka o sprawiedliwość rasową i prawa pracownicze, wkrótce staje się walką o równość płci w ramach tego samego związku, który ostatecznie musi opuścić. Zmagając się z wychowaniem 11 dzieci i trzema małżeństwami, a także będąc o krok od śmierci po pobiciu przez oddział policji taktycznej z San Francisco, Dolores wyłania się z wizją łączącą jej nowo odkryty feminizm ze sprawiedliwością rasową i klasową.