Prawdziwa historia ojca filmowca — hipnotyzera, egzorcysty i uzdrowiciela, który potrafi pomóc każdemu, tylko nie sobie. Opowiedziana z perspektywy jego młodego syna (filmowca jako chłopca), który jednocześnie uwielbia i nie znosi swojego ojca. Marcin Wrona wykorzystuje pełną energii wizualną technikę kolażu, tworząc coś, co nazywa „tragikomicznym kiczem”, z fantastycznym zabarwieniem przywodzącym na myśl Monty Python, niczym zaginiony projekt Terry'ego Gilliama.