Sándor Vedres, malarz, dowiaduje się, że swój sukces zawdzięcza nie talentowi, lecz interwencji swojej modelki, kokieteryjnej Marianne, i zrozpaczony, z zachwianą wiarą w siebie ucieka w góry Transylwanii. Jego spokój burzy pojawienie się Klary, która wygląda dokładnie jak Marianne. Spotkanie na nowo otwiera ledwie zagojone rany; wzburzony mężczyzna ucieka i spada w przepaść. Zostaje znaleziony nieprzytomny. Szlachetna Klára, siostra Marianne, troskliwie pielęgnuje rannego, który wkrótce dochodzi do siebie, lecz pozostaje niemy. Niemy malarz odkrywa czystą miłość u boku życzliwej dziewczyny, a jego obrazy gór zdobywają nagrodę na wystawie w stolicy. Wiadomość o jego sukcesie przyciąga dawną kochankę, ale nie miłość Kláry i Sándora.