Jej rodzice byli prostymi chłopami i kochali ją, gdy była niemowlęciem, wierzyli bowiem, że wyrośnie na piękną kobietę i dobrze wyjdzie za mąż. Problem w tym, że nie rosła. Gdy miała dziewiętnaście lat, była nie większa niż sześcioletnie dziecko. Nic dziwnego, że rodzice byli zachwyceni, gdy o rękę ich córki poprosił inny karzeł, mieszkający w tej samej wsi. Ku ich zdumieniu i gniewowi dziewczyna odrzuciła jego oświadczyny, oświadczając, że wybrany przez nią mąż musi być kimś, z kogo będzie dumna. Jej życie rodzinne stało się potem bardzo nieszczęśliwe, a cała rodzina ucieszyła się, gdy przybył ze Stanów Zjednoczonych impresario i zaoferował, jak się zdawało, duże pieniądze, jeśli dołączy do jego „Kongresu Dziwadeł”, który w Ameryce był całkiem poważną instytucją. Dziewczyna chętnie się zgodziła.