W obozie dla uchodźców w Idomeni przebywali ludzie z Bliskiego Wschodu, którzy próbowali przedostać się przez granicę do Europy. Gdy grecka policja zamknęła obóz, uchodźcy stawili opór i zablokowali linię kolejową wykorzystywaną do transportu towarów. Minimalistyczny dokument Marii Kourkouty nie tylko przygląda się tym wydarzeniom, lecz także przedstawia starannie skomponowane statyczne obrazy, które otwierają przestrzeń wewnątrz i poza kadrem, a w końcowej czarno-białej sekwencji oferuje poetycki komentarz. Powstaje ponury portret miejsca, w którym niekończące się szeregi uchodźców starają się zachować ostatnie resztki swojej indywidualnej wolności. „Ten film jest wezwaniem do przyjęcia uchodźców przekraczających europejskie granice, a także duchów, które powracają wraz z nimi”.