Klaus Wildenhahn, pochodzący z Bonn, z osobistej i nieco nostalgicznej perspektywy przygląda się kulisom przenosin rządu z Bonn do Berlina i żegna się ze stosunkowo skromną „wioską federalną”. Nie interesują go polityczne osobistości, które w przeciwieństwie do relacji telewizyjnych powstających w tym samym czasie pełnią jedynie funkcję tła, lecz codzienne życie niższych rangą urzędników, pracowników parlamentu, szoferów i kelnerów.