Nieco impresjonistyczna, chwilami nawet lekko surrealistyczna miniatura o studencie (Werner Stocker w znakomitej roli), który z powodu trudności finansowych podejmuje pracę dozorcy na otwartym basenie w berlińskiej dzielnicy Neukölln. Uciekając przed nieprzyjemnym właścicielem mieszkania i swoją kochanką Patrizią (bardzo młoda Martina Gedeck), wkrótce zaczyna mieszkać na terenie kąpieliska, a gdy pływający znikają, a obiekt zostaje zamknięty na zimę, urządza sobie tam idealną kryjówkę przed cywilizacją i presją społeczną, coraz bardziej tracąc kontakt z rzeczywistością. To, co może brzmieć jak irytująco pretensjonalny punkt wyjścia, zostało tu zrealizowane z lekkością, a zarazem z godną podziwu prostotą i subtelną, niewymuszoną poetycką wrażliwością, której chciałoby się częściej w niemieckim kinie współczesnym.