Przedstawiona zostaje materialność filmu odwracalnego. Ta technologia analogowa, z odsłoniętym chemicznym szkieletem, zderza się w anachronicznym filmowym gagu ze współczesną animacją cyfrową. Kolor nie jest ukazany jako medium naturalne, lecz jako medium w wysokim stopniu skonstruowane w doświadczeniu filmowym. Ten krótki eksperymentalny esej podaje w wątpliwość kanonizowane i hegemoniczne rytuały filmowe, wykorzystywane do budowania i testowania obrazów filmowych.