Ukryty wśród szeregu rybaków patroszących ryby, stojących na podłodze pokrytej krwią i wnętrznościami, znajduje się Tobias (10). Przed nim stoi duże pudło pełne głów dorszy. W niemal przerażającym tempie odcina od nich języki i nabija je na duży gwóźdź. W północnej Norwegii Tobias i wiele innych dzieci pracuje przy wycinaniu dorszowych języków. Są one uważane za przysmak i eksportowane na cały świat, do krajów takich jak Chiny i Japonia. W północnej Norwegii w sezonie jada się je jednak na co dzień. Dzieci zaczynają w wieku 6 lat i mogą zarobić dużo pieniędzy w ciągu zimowego sezonu. Ta praca od zawsze była zarezerwowana dla dzieci — odkąd istnieje przemysł rybny.