Graham Hill był ekscentrycznym, charyzmatycznym Anglikiem z minionej epoki sportowych zmagań. Z wielką determinacją zdobył mistrzostwo świata Formuły 1, wygrał Indy 500 i 24-godzinny wyścig Le Mans, osiągając tym samym „potrójną koronę” sportów motorowych — wyjątkowy wyczyn, którego do dziś nikomu nie udało się powtórzyć. Graham pięciokrotnie zwyciężał także w prestiżowym Grand Prix Monako, w czasach, gdy kierowcy regularnie ginęli na torze. Wspaniała kariera wyścigowa Grahama trwała trzy dekady, a w szczytowym okresie rywalizował on zacięcie z innymi mistrzami F1, Jim Clarkiem i Jackie Stewartem. Bliscy przyjaciele, a zarazem zaciekli rywale na torze, tworzyli „Trzech Muszkieterów” w złotej erze sportów motorowych. Jaka jednak była prawda kryjąca się za publicznym wizerunkiem Grahama? 30 lat po jego śmierci rodzina, bliscy przyjaciele i byli współpracownicy kreślą intymny, odkrywczy i pełen rozrywki portret sportowego bohatera, który tragicznie zginął w katastrofie lotniczej w 1975 roku.