Anders przenosi się z miasta na niewielkie, spokojne gospodarstwo, które należało do jego zmarłych rodziców, i spędza dni w lesie, bez celu ścinając drzewa. Jedyne, czego pragnie, to przebywać na łonie natury i zatracić się w fizycznej pracy. Jego próba ucieczki zostaje wkrótce przerwana przez nieustannie wtrącających się, apodyktycznych krewnych, którzy chcą mu mówić, co ma robić i jak. Wkrótce staje się jasne, że Anders zamienił po prostu jedno klaustrofobiczne życie na inne.