„Bläckfiskens bok” składa się z trzech krótkometrażowych filmów („Första resan”, „Drömresan” i „Sista resan”). Podczas ich realizacji Nilsson próbował wpędzić się w sztuczną depresję, aby zobaczyć świat oczami człowieka rozgniewanego i smutnego. „Mój umysł działa jak pajęczyna: przyklejają się do niej wszystkie obrazy, wszystkie idee, wszystkie zdania, wszystkie idiotyzmy. W ten sposób jestem więźniem”.