Samochód z głośnikiem na dachu przemierza południowy Liban. Siedzący za kierownicą starzec wzywa ludzi do udziału w demonstracji, by wesprzeć braci i siostry, którzy zajęli fabrykę tytoniu i są teraz oblegani przez wojsko. Jego słowa dobiegają z przeszłości, ponieważ nawiązują do wydarzeń z 1973 roku — wydarzeń, o których dziś mało kto pamięta. Ani protesty południowolibańskich plantatorów tytoniu przeciwko monopolowi wielkich właścicieli ziemskich, ani strajk pracowników bejruckiej fabryki czekolady domagających się lepszych warunków pracy nie zapisały się w zbiorowej pamięci kraju. Pamięć o całym tym ruchu społecznym zatarła wojna domowa, a społeczeństwo od tamtej pory naznaczone jest głębokimi podziałami wyznaniowymi.