Po podziale Indii w 1947 roku rodzina Shashikanty, podobnie jak miliony innych hinduskich rodzin we Wschodnim Pakistanie (dzisiejszym Bangladeszu), stanęła przed dylematem, czy wyemigrować z ziemi, na której żyje od stuleci. Jednak Shashikanta Sengupta, ekscentryczny prawnik, uparcie odmawia opuszczenia ojczyzny. Owdowiały Shashikanta ma dwoje dzieci: Minoti i Bidyuta. Anuprava Devi to serdeczna, starsza ciotka, która mieszka z rodziną. Rodzina ma dom w Narail, niewielkim prowincjonalnym miasteczku nad rzeką Chitra. Niektórzy muzułmańscy sąsiedzi mają chrapkę na dom Shashikanty. Rodzina jednak odmawia emigracji. Dzieci Shashikanty, Minoti i Bidyut, przyjaźnią się z muzułmańskimi dziećmi z sąsiedztwa: Badalem, Salmą i Nazmą. Minoti i Badal zostają kimś więcej niż przyjaciółmi. Dzieci dorastają.