11 czerwca 1986 roku, dzień po tym, jak Maroko zapisało się w historii mistrzostw świata w piłce nożnej, odnosząc zaskakujące zwycięstwo nad Portugalią, urzędnik państwowy Daoud otrzymuje rozkaz zabezpieczenia mostu na obrzeżach Casablanki, położonego nad pustą autostradą, między dwiema wrogimi społecznościami. Ma tam oczekiwać na spodziewaną, lecz bynajmniej niepewną wizytę króla Hassana II. Spotkania ze zwolennikami rządu i rodzinami więźniów politycznych, tajemnicze pojawienie się cudzoziemki i Berbera, a także historia chłopca oszalałego na punkcie piłki nożnej okazują się dla Daouda nieco zbyt wielkim obciążeniem. Od czasu krwawych „zamieszek chlebowych” sprzed pięciu lat czuje się sparaliżowany. Jednak euforia i nadzieja, których tu doświadcza, pomagają mu odzyskać dobry nastrój. Sukces marokańskiej drużyny wyzwala nową pewność siebie i radość życia, wykraczające poza surrealistyczny cień monarchii.