Wydobywany, pozyskiwany i przędziony azbest był magicznym minerałem. Pod jego auspicjami miasteczka stawały się miastami, perscy królowie zabawiali gości jego ognioodpornością, a przez stulecia przemysł czerpał zyski z jego globalnego zastosowania. Żyjemy dziś w pozostałościach tego toksycznego marzenia — marzenia, które wraz z wynalezieniem mikroskopów elektronowych ujawniło naszą materialną historię jako katastrofę oczekującą na nadejście.