W osadzie w północnym zagłębiu górniczym. Rodziny Marles, Bréhard i Gohelle budzą się i szykują do kolejnego dnia pracy. Młody inżynier Larzac, świeżo mianowany w kopalni, wkrótce sprzeciwi się autorytarnym i konserwatywnym metodom swojego przełożonego Dubarda. Georges Gohelle chciałby poślubić Marie Bréhard, lecz trudności mieszkaniowe niweczą ich plany. Brezza, polski imigrant, który musi wrócić do swojego kraju, chciałby poślubić Louise Gohelle. Roger, młodszy brat Marie, właśnie skończył 14 lat. Nie chce zjeżdżać do kopalni, jak od zawsze robili to jego starsi. Będzie jednak musiał się z tym pogodzić. Marles opowiada mu o walkach społecznych z 1906 roku. Roger zostaje ranny podczas osunięcia. W obecności rodziny i przyjaciela Marlesa, który przybył do szpitala, ogłasza swoją decyzję o kontynuowaniu pracy w zawodzie. Larzac, zaproszony do domu Marlesów, ujawnia, że odrzucił spokojną posadę w Charbonnages de Paris. On również zostaje.