Jan i Penny są współlokatorkami na studiach i nie zgadzają się co do tego, jakie zachowania na randkach są stosowne. Penny uważa, że Jan jest pruderyjna, bo nie potrafi odnaleźć się w zmieniających się obyczajach „drugiej połowy XX wieku”. Gdy rozmowa schodzi na pieszczoty, Jan mówi: „Czemu przedstawiasz to tak, jakby było równie niewinne co zajęcia pozalekcyjne?”. Pewnego dnia Keith przedstawia się Jan w bibliotece, pomaga jej znaleźć wiersz na zajęcia z literatury angielskiej, a potem zaprasza ją na spotkanie, by porozmawiać o tym utworze. Od razu przypadają sobie do gustu i zaczynają wspólnie chodzić na imprezy sportowe, tańczyć i uczyć się. Wkrótce Jan nosi przypinkę bractwa Keitha. Jednak współlokator Keitha, Stan, mówi mu: „Miłość musi obejmować seks”, a Penny mówi Jan to samo. Kiedy pewnego wieczoru Keith zaczyna skłaniać się ku takiemu podejściu, Jan czuje się zraniona i nie chce wkroczyć na tę nową ścieżkę. Szczęście można znaleźć tylko na jednej z tych dróg, a Jan albo Penny wkrótce przekona się, że jej postępowanie przyniosło żal i smutek.