Młody Raymond Rudford, rzeźbiarz, staje przed sądem oskarżony o poderżnięcie gardła wujowi, który go adoptował i wychował po tym, jak rodzice Raymonda zmarli, gdy był jeszcze małym chłopcem. Prokuratura przyznaje, że motywem mogła być obawa przed wydziedziczeniem w razie poślubienia narzeczonej, pięknej Alicii Atherton, wbrew woli wuja, i przedstawia przeciwko Raymondowi górę dowodów: brzytwę wyłowioną ze sztucznego jeziora na terenie posiadłości, uznaną za narzędzie zbrodni; zakrwawione odciski palców i ślady stóp znalezione na miejscu zbrodni w sypialni; zakrwawione buty znalezione w jego szafie oraz zakrwawioną chusteczkę z monogramem, odnalezioną pod łożem śmierci wuja. Jedyną linią obrony Raymonda jest twierdzenie, że nie mógł popełnić zbrodni, ponieważ na sam widok krwi wpada w napad przerażenia. Ta fobia towarzyszy mu od dzieciństwa, kiedy jego pies został potrącony przez ciężarówkę, a krew zwierzęcia rozprysła się na jego twarzy.