Fińska reżyserka odnajduje swoją tożsamość narodową na pustyni między Kolumbią a Wenezuelą. Spotyka tam rdzenną ludność Wayuu, która nie czuje się obywatelami żadnego kraju. Wayuu wierzą w sny i w to, że mogą kształtować rzeczywistość. Na pustyni sny reżyserki stają się rzeczywistością, a jej szalony pomysł nagle okazuje się możliwy do zrealizowania. Reżyserka odczuwa piękną więź i porozumienie z Wayuu, aż ekipa filmowa otrzymuje groźbę śmierci. Pustynia jest miejscem refleksji nad tożsamością, granicami i bezgranicznością. To miejsce, w którym odmienny sposób postrzegania świata przejawia się jako sposób życia.